بهداشت حرفه ای (اوه)
کارفرمایان در مالزی تحت قانون کارخانه ها و ماشین آلات تنظیم می شوند (FMA), 1967 و قانون جامعتر ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA) تصویب شده در 1994. حتی اگر تحت FMA 1967, تاکید بیشتر روی مسائل ایمنی بود, OSHA 1994 بر مدیریت خطر سلامت محیط کار و همچنین خطر ایمنی تاکید یکسانی داشته است. قانون ایمنی و بهداشت شغلی 1994 همه کارفرمایان را ملزم می کند که محیط کاری ایمن و سالم را فراهم کنند و از دیگران در برابر خطرات محافظت کنند که همچنین به معنای به حداقل رساندن وقوع صدمات / بیماری های شغلی در محل کار است تا از بهره وری شرکت محافظت شود..
به گفته سازمان بهداشت جهانی (سازمان بهداشت جهانی), بهداشت حرفه ای (اوه) ارتقاء و حفظ بالاترین درجه فیزیکی است, رفاه روانی و اجتماعی کارگران در کلیه مشاغل با جلوگیری از خروج از سلامت, کنترل خطرات و انطباق کار با افراد, و مردم به شغل خود. بهداشت حرفه ای با تمام جنبه های بهداشت و ایمنی در محیط کار سر و کار دارد و تمرکز زیادی بر پیشگیری اولیه از خطرات دارد.. همچنین بر شناسایی و کنترل خطرات ناشی از فیزیکی تاکید شده است, شیمیایی, ارگونومیک و سایر خطرات محیط کار به منظور ایجاد و حفظ یک محیط کار ایمن و سالم.
با مراجعه به فهرست مقررات, کد شیوه ها و دستورالعمل هایی که نیاز به اجرای OH در محل کار دارند, کارفرما باید این سیاست را داشته باشد, ترتیب و سیستم برای انجام فعالیت های OH برای اطمینان از رسیدگی قانونی به مسائل بهداشت حرفه ای. مدیریت خطرات مربوط به سلامت شغلی کار ساده ای نیست. نیاز به آگاهی دارد, آموزش و شایستگی, برنامه ریزی مناسب, ارزیابی, بهبود کار, نظارت بر کارمندان برای انجام کار بدون آسیب یا بیماری احتمالی مرتبط با کار. این فرآیند پیوسته است و باید توسط افراد حرفه ای در زمینه های OH به درستی هدایت شود.
